Draai om.
Draai de auto om en maak dat je weg komt.
Nu meteen.
Ga niet terug.
Niet teruggaan.
zes maanden later
Je hebt mijn verhaal gestolen.
Nou?
Sorry, maar...
ik ken u niet. - Weet ik, dat is niet belangrijk.
Ik ken jou, Mr Rainey, dat telt. Je hebt mijn verhaal gestolen.
U vergist zich, ik lees geen manuscripten. - Dit heb je wel gelezen.
Je hebt het gestolen.
Ik kan u verzekeren...
Ik weet dat je dat kunt, maar dat is niet wat ik wil.
Als u iemand wilt spreken over een vermeende klacht,
bel dan mijn literair agent. - Dit is tussen jou en mij.
Buitenstaanders zijn niet nodig. Dit is enkel tussen jou en mij.
Luister, Mr Wie-je-ook-bent.
Ik word niet graag beschuldigd van plagiaat...
als dat het is waarvan u me beschuldigt. Chico, naar binnen.
Ik begrijp dat je het niet leuk vindt, maar je hebt het toch gedaan.
Je hebt mijn verhaal gestolen. - Ga weg, ik heb niets meer te zeggen.
Ik ga al. We praten later wel.
Dat denk ik niet.
Je kunt beter geen spelletjes spelen.
Dit moet afgehandeld worden.
Wat mij betreft is het afgehandeld.
'Zaaitijd', door John Shooter.
Nog nooit van gehoord.
Evenmin als van je verhaal.
Waar was ik gebleven?
Ik sta open voor suggesties.
Bijt haar, of ik vermoord haar.
Vier dagen nadat George had vastgesteld dat zijn vrouw vreemdging...
confronteerde hij haar... Dit lijkt nergens op.
Slechte tekst.
Je weet wat te doen.
Doe het gewoon.
Geen slechte tekst.
Dat is de oplossing.
Ik heb één van uw verhalen in de vuilnisbak gevonden.
Ik dacht dat u het wel zou willen, dus heb ik het op de tafel gelegd.
Ik zie het, Mrs Garvey.
Todd Downey vond een vrouw die je liefde afneemt, als liefde alles was dat je had,
geen echte vrouw. Hij besloot haar daarom te vermoorden.
Hij zou haar begraven in de rare hoek die het huis en de schuur vormden.
Hij zou haar begraven waar ze haar groentetuin onderhield.
De tuin waarvan ze meer hield dan van hem.
Ik wist niet wat ik moest denken toen ik het gestommel hoorde. Laat mij maar.
Het spijt me, Mrs Garvey, echt waar. - Ik ruim het op, ga maar weer werken.
Ik heb dit niet geschreven. - Ik dacht van wel.
Nee, het is niet van mij. Kijk, hier staat 'John Shooter'.
Dat ben ik niet.
Ik dacht dat het een... hoe heet dat ook alweer? Een pseudoniem.
Nee, ik heb er nooit een gebruikt.
Ik kan me ook niet voorstellen dat je je zou verstoppen achter een valse naam.
Ik probeer je te vertellen dat iemand anders dit verhaal heeft geschreven.
Oké dan.
Een vrouw die je liefde afneemt, als dat alles is wat je hebt, is geen echte vrouw.
Zo dacht Tommy Haverlock erover.
Hij besloot haar te vermoorden.
Hij wist zelfs waar hij haar ging begraven, de exacte plaats.
Het kleine tuintje dat ze onderhield in de hoek tussen het oude en nieuwe huis.
Hij ging haar begraven in de tuin waarvan ze meer hield dan van hem.
Waarom ga je niet mee naar de markt? Dat is leuk.
We moeten die spullen kwijt zien te raken, ze zijn vreselijk.
Geen wonder dat ze zijn achtergelaten.
Kijk, hier is een raam.
Een geheim raam.
Dit is perfect.
Je kunt naar mijn tuintje kijken.
Een geheim raam dat uitkijkt op een geheime tuin.
Ik heb dat niet gestolen.
Wat?
Ik ben klaar.
Echt? Zo snel al?
Tot de volgende keer.
Er is iets dat ik u wil zeggen.
Sommige vrouwen beseffen het niet wanneer ze iets goed hebben.
Ze begrijpen niet dat ze alles hebben, vlak onder hun neus.
Dat was het.
Ik zeg niets meer.
Moet ik iets te eten voor u maken?
Nee, ik heb al gegeten...
een tijdje geleden, ik eet straks wel.
En ik maak het zelf wel klaar.
U bent een goed man.
U ook.
Mijn privéleven, Mrs Garvey, dank u wel.
Privéleven.
Mijn kussens. Blijf uit mijn privéleven.
Ik heb dat verhaal niet gestolen.
Denk ik toch niet.
Hallo.
Dag Mort.
Ben je in orde?
Ja, waarom zou ik niet oké zijn?
Je bent daar alleen, er kan van alles gebeuren zonder dat iemand het weet.
Ik ben oké. - Goed.
Hoe gaat het met mijn puppy?
Waarom bel je? Wat wil je?
Ik kreeg een voorgevoel.
Ik weet dat je dat stom vindt en er niet in gelooft, maar ik wel.
Ik maakte een sandwich en had het gevoel dat er misschien iets met je was.
Ik heb het zo lang mogelijk uitgesteld, maar ik kon het niet meer uithouden,
dus hang ik nu aan de telefoon.
Ik weet niet wat ik je kan vertellen, behalve dat ik in orde ben.
Is er niets raar gebeurd?
Herinner je je 'Het geheime raam'?
Wat?
Mijn verhaal, dat waarin...
de vrouw een tuintje heeft, en de man een spade.
Niet mijn favoriet verhaal.
Leuk om te weten.
Het was nogal gewelddadig, vind je niet?
Ik mis je opbouwende kritiek, echt waar.
Wat is er met dat verhaal, Mort?
Denk je dat ik toen door iets of iemand beďnvloed werd?
Naast Jack Daniels?
Dat wist ik al, Amy. Beantwoord de vraag.
Je deed toen nogal raar, ik geloof dat je het vooral 's nachts hebt geschreven.
Wat bedoel je met beďnvloed?
Ik weet het niet.
Door een ander verhaal?
Laat maar.
Je hebt gezworen dat die keer de enige keer was.
Laat maar, alsjeblieft.
Hoe gaat het met Ted?
Hij is oké.
Ik dacht zo...
We moeten eens iets gaan drinken, we hebben samen teveel meegemaakt.
Ik moet gaan.
Ik ook.
Oké.
Is hij daar?
Nee. We zijn niet samen.
Goed.
Ik zou liegen als ik zei dat ik daar niet blij mee was.
Ik bedoelde dat we op dit moment niet samen zijn.
Hij komt straks langs.
Hij komt hier zelden. Ik ga meestal naar hem toe.
Dat is een nuttig detail. Bedankt.
Had het dan niet gevraagd. Het ging juist goed zo.
Ik vind dat je hem meer moet uitnodigen.
Het is een prachtig huis, ik hou ervan. Daarom had ik het gekocht.
Tot ziens, Mort.
Tot ziens.
Verdomme, stommeling.
Heb je het gelezen? - Ja.
Het deed wel een belletje rinkelen, hč? - Zeker.
Wanneer heb je het geschreven?
Ik dacht wel dat je dat zou vragen.
Daar draait het om. Als twee schrijvers hetzelfde verhaal hebben,
gaat het erom wie eerst was. Denk je niet?
Ja. Daarom ben ik helemaal uit Mississippi hierheen gekomen.
Ik schreef het zeven jaar geleden, in 1997.
Hoe kom je eraan? Dat wil ik echt weten.
Hoe komt het dat een eikel zoals jij...
in een gat in Mississippi terechtkomt, en mijn verhaal steelt?
Hou op. - Hou op?
Wat bedoel je verdomme met 'hou op'?
Jij zei dat je je verhaal in 1997 schreef. Ik schreef het mijne eind 1994.
Het werd voor de eerste keer gepubliceerd in juni 1995 in een tijdschrift.
Leuk geprobeerd, Mr Shooter, maar ik was je twee jaar voor.
Dus als iemand over plagiaat mag klagen, dan ben ik het.
Je liegt.
Niet. - Bewijs het.
Ik hoef niets te bewijzen.
Kijk zelf, Ellery Queen Mystery Magazine, juni 1995.
En hoe moet ik dat vinden? - Dat is mijn probleem niet.
Moet ik soms naar je huis gaan in Riverdale, New York, en het je vrouw Amy vragen?
Ik las het op je boek.
Dat is mijn huis niet, maar haar huis. - Wat bedoel je daar verdomme mee?
Wat denk je, achterlijke klungel? Ik ben aan het scheiden.
S-C-H-E-I-D-E-N. Scheiden.
Je lijkt me het type dat een hoofd zoekt dat hij eraf kan slaan met een spade.
Wat je niet begrijpt, is dat als we eenmaal beginnen te vechten,
houdt het niet op tot één van ons beiden dood is.
Rustig, ik pak gewoon mijn sigaretten.
Ik rook niet.
Je krijgt drie dagen.
Bel je ex en laat haar het tijdschrift met je verhaal opsturen, als dat bestaat.
En dan kom ik terug.
Als ik het je laat zien, ga je dan weg en laat je me met rust?
Drie dagen.
Altijd leuk om een lezer te ontmoeten.
Ik wil haar niet bellen.
Ik wil een dutje doen.
Geen dutje dus.
Ik bel haar over het tijdschrift.
Ik schrijf een paar uur onzin op...
en daarna ga ik een dutje doen.
Laat je niet weerhouden.
Laat je niet weerhouden, blinde mol. Wat kan mij het schelen.
Ik zit weer op de bank.
Beschaamd...
gedegradeerd.
Vadsig.
Je hebt drie dagen. Dit is geen grap. Geen politie.
Ik krijg je nog wel.
Hoor je me?
Ik krijg je nog wel.
Hebben ze Chico vermoord? - Ja.
Gisteravond, rond een uur of negen. Ik sliep.
Dit heeft hij achtergelaten.
'Je hebt drie dagen. Dit is geen grap. Geen politie.'
Steeds als iemand 'geen politie' schrijft,
zou je juist naar de politie moeten gaan.
Dat dacht ik ook.
Ik heb een gedetailleerde beschrijving van hem en van zijn auto.
Harder typen. Je moet door het carbonpapier.
Ik weet zijn nummerbord niet, maar het is er een uit Mississippi.
Ik geloof dat het begint met een 'A'.
Borduren. Volgens de dokter is het goed tegen artritis.
Ik ben blij met alles wat je over die kerel kunt vinden.
Ik kom vast over als een angstaanjagend politieman, hč?
Ik wil weten met wie ik te maken heb, misschien heeft hij al geweld gepleegd.
Misschien kun jij hem opsporen, of zelfs eens met hem praten.
Je zit dus opgescheept met iemand van de 'doorgedraaide liefhebbers'.
Dat gebeurt wel eens. Dat is de prijs die je betaalt als je boeken schrijft.
Sorry.
Hier is de beschrijving.
Een dier afmaken is niet hetzelfde als een mens vermoorden.
Ik weet niet eens zeker of dat een misdaad is.
Dat moet wel. En wreedheid tegenover dieren dan?
Vernieling van privébezit?
En dan is er nog... - Ja, misschien.
Eerst heb ik een beschrijving nodig.
Vertel me de waarheid, heb je het gestolen?
Wat? Nee.
Nogal een verbazend toeval, vind je niet?
Twee verhalen die zo op elkaar lijken.
Hij heeft het van mij overgenomen. Wil je een kant kiezen voor we verdergaan?
Ik sta aan jouw kant, maar ik moet nog wel de waarheid weten.
Wat is er aan de hand?
Is het zo'n gek waar je al eerder last van had? In dat geval kan ik je helpen.
Of is dit iets wat je met je advocaat moet bespreken?
Deze kerel is gewoon helemaal geschift.
Goed.
Wat wil je dat ik doe?
Ik wil dat je me op de zelfde manier helpt...
op de...
zelfde manier als je eerder al deed.
Die was niet zo gek.
Die kerel kon geen onderscheid maken tussen werkelijkheid en wat jij schrijft.
Sorry hoor.
Heeft die Shooter je bedreigd?
Hij doorboorde mijn hond met een schroevendraaier.
Hij heeft een wet overtreden die niet zo belangrijk is in Tashmore Lake.
De sheriff is meer een kattenliefhebber.
Ik voel me niet veilig, beschermd door een 70-jarige sheriff met artritis.
Help je me of niet?
Eens kijken.
Vrijdag moet ik terug zijn voor een zaak, maar ik heb wel een aantal dagen.
Mijn verhaal werd een paar jaar geleden gepubliceerd...
voordat...
hij het zijne schreef.
Ik heb een kopie bij Amy liggen, die pik ik onderweg op.
Bij Amy?
We zijn een tijdje terug uit elkaar gegaan.
Dat spijt me.
Amy ook.
Vriendschappelijk? - Niet echt.
Wat is er gebeurd? Eindelijk een fan genaaid na een signeersessie?
In de plaatselijke boekhandel?
Dat was een rotopmerking, erg onprofessioneel. Sorry.
Wat zei je?
Ik zei...
dat als die Shooter slechts bewijs wil, het geen probleem is.
Dan laat ik hem het tijdschrift zien, maar jij moet erbij zijn.
Natuurlijk ben ik erbij. Je kent mijn tarief?
Een onfatsoenlijk bedrag, toch?
Als je vanavond een zwarte Cadillac ziet, geen paniek. Dat ben ik.
Ik kom een oogje in het zeil houden. - Oké.
Slaap eens goed.
Je ziet er niet goed uit.
Dit is niet mijn prachtige huis.
Dit is niet mijn prachtige vrouw.
Niet meer.
Je liet me schrikken.
Sorry.
De voorbije week eist zijn tol.
Dat is geruststellend.
Ik heb maar tien minuutjes geslapen.
Ik heb al rondgekeken, alles is in orde. Dat wilde ik je nog laten weten.
Blijf je vanavond? - Nee.
Tenzij je wilt dat ik blijf.
Nee, laat maar. Alles zal wel in orde zijn.
Geen monsters te bespeuren. - Heb je onder mijn bed gekeken?
Zelfs in je speelgoedkist.
Ik kom morgenvroeg terug. Ik ga wat in de stad rondvragen.
Wat ben je daarmee van plan?
Ik ga uitzoeken wie die gek nog meer gezien heeft.
Tom Greenleaf.
Tom Greenleaf reed langs toen ik met Shooter bij het meer stond, hij wuifde.
Hij moet hem goed gezien hebben.
Tom Greenleaf. Waar kan ik hem vinden?
Bowie's winkel, hij ontbijt daar elke ochtend om negen uur.
Goed. Maak je geen zorgen. Als ik te weten kom waar die Shooter zit,
ga ik langs voor een babbel. Ik gebruik het woord 'we' veel.
We weten wat je doet, we willen dat het ophoudt, we houden je in de gaten.
Geloof me, hij zal heel snel maken dat hij wegkomt.
Blijf je in de stad vannacht?
Ja, in een hotel langs route 9. 'Earl's Lakeside' denk ik. Ken je het?
Ja, ik ken het.
Oké. Welterusten.
Hallo?
Ik weet dat je daar bent, eikel.
Kom tevoorschijn binnen vijf tellen...
of ik kom je eruit halen.
Eén, twee...
Ik heb de spiegel vermoord.
En mijn douchedeur.
Het kan me niet schelen, ik ga roken.
Ik ga gewoon roken.
Na deze neem ik een nieuw pakje, en dat rook ik ook helemaal op.
Ik dacht dat je niet rookte.
Ik ben pas weer begonnen, voor mijn gezondheid.
Hoe gaat het, Mr Rainey?
Prima, Mr Shooter. En jij?
Je leek daarbinnen woedend te worden.
Volgens mij voel je je niet goed.
Stelen heeft u blijkbaar nooit dwarsgezeten.
Maar betrapt worden wel.
Of misschien worden succesvolle schrijvers zoals jij...
razend als alles niet loopt zoals ze willen.
Waarom haal je het tijdschrift niet? Je stond vandaag bij haar huis.
Als ik het haal, en het aan je toon,
verdwijn je dan?
Er is geen tijdschrift met dat verhaal.
Dat weten we allebei.
Oké...
Wat kunnen we dan doen zodat jij je beter voelt?
Ik wil dat je het verandert.
Wat verandert? - Mijn einde.
Het slot dat je verknoeid hebt.
Ik weet niet wat erger is,
mijn verhaal stelen of het slot verknoeien.
Het mijne was perfect.
Volgens mij heb ik je verhaal niet eens gelezen.
Volgens mij wel.
'Ik weet dat ik het kan', zei Todd Downey,
terwijl hij nog een maďskolf nam van de dampende schaal.
'Uiteindelijk zal haar dood een mysterie zijn, zelfs voor mij.'
Zo eindigt het, een ander slot kan niet. Jij gaat dat schrijven en publiceren...
en mijn naam komt eronder.
Ik schrijf met alle plezier uw einde, Mr Shooter.
Ik zag je vrouw naar buiten komen.
Ze is mooi.
Mijn vrouw? Waarom laten we haar er niet buiten?
Als dat kon, zou ik het doen.
Maar ik begin te geloven dat je me geen keuze laat.
Wil je een keer wakker worden en Amy vinden, vastgenageld aan de vuilnisbak?
Of wil je op de radio horen dat ze in aanvaring is gekomen...
met de kettingzaag die in je schuur ligt?
Wil je dat?
Je komt er niet mee weg.
Ik weet wat je gedaan hebt en ik geef niet op...
voordat het is rechtgezet.
Ben jij het, John Wayne? - Mort?
Ben je daar?
Ja, Amy, ik ben hier. Praat niet zo hard.
Wat is er? - Waar zat je? Ik heb je de hele morgen...
proberen te bellen. - Ik sliep.
Met de stekker van de telefoon eruit?
Hoe kan ik je helpen, Amy? - Jezus, Mort.
Wat is er gebeurd?
Iemand heeft ons huis in brand gestoken. Dat is er gebeurd.
Wat? - Iemand heeft ons huis in brand gestoken.
Dag, schat.
Mevrouw, u heeft 100 dollar achtergelaten op het dressoir.
Het escortbureau heeft u toch wel verteld dat ik 300 kost?
Sommigen doen het voor 100, als u daarvan houdt.
Anderen zijn nog goedkoper, maar ik kost echt 300 dollar.
Er zit iets op uw mond, daar.
Dag.
Ik vind het heel erg, Amy.
Ik ook.
En ik ook.
Bedankt, Ted.
Mr en Mrs Rainey. - Ja.
Bent u de eigenaars?
Ja, we zijn... waren de eigenaars.
Jullie waren de eigenaars? Wat bedoelt u?
Is het niet meer van u?
We waren Mr en Mrs Rainey. We zijn de eigenaars.
Ik ben Steven Bradley, inspecteur bij de politie.
Ik ben Ted Milner. - De brandweercommandant, Wickersham.
We maken het kort. Om drie uur wil de verzekeringsmaatschappij u spreken.
Dit is zonder twijfel brandstichting.
De brand is gestart met een brandversneller,
een champagnefles met benzine.
Blijkbaar werkt het goed.
Vraag nummer één. Vijanden? Heeft u die?
Nee, niemand. - Nee, geen enkele.
Vind je het erg als ik ook antwoord?
Het is oké. Kom.
Ja.
Ik heb een vijand.
Sorry dat ik er vanochtend niet was.
Ik ben bijna de hele nacht ter plaatse geweest met...
een zaklantaarn en een fototoestel.
Ik noem het liever niet 'de lokatie'. Het is geen lokatie, het is een huis.
Uw huis. Het spijt me voor het verlies.
Bedankt.
Mrs Evans. - Er staat nog Mrs.
Fran is goed.
Deze vergaderingen zijn moeilijk.
Mensen in jullie situatie zijn al van streek...
en beschouwen de aanwezigheid van een inspecteur vaak...
als een beschuldiging van brandstichting van hun eigendom.
In deze zaak hebben jullie ons een mogelijke verdachte gegeven...
die onderzocht zal worden door de politie.
Maar ondertussen...
is dit de inventarislijst die naar de verzekering gaat.
Als je die ondertekent verklaar je dat...
de dingen op de lijst van jou zijn...
en nog in het huis waren toen de brand plaatsvond.
Ik hoorde dat jullie onlangs zijn gescheiden,
dus dat laatste kan wel eens belangrijk zijn hier.
We zijn aan het scheiden, het is nog niet rond.
De scheidingsakte is al opgesteld.
Over alles is al onderhandeld. Het moet alleen nog ondertekend worden...
door beide partijen.
Ik ben verhuisd, zes maanden geleden. Ik had gewoon...
mijn spullen nog niet opgehaald.
Dat heb ik ook meegemaakt. Het is klote.
Die dingen moeten gewoon vanzelf gaan.
Alles valt op zijn plaats als iedereen daar klaar voor is.
Zo denk ik er ook over.
Doe ondertussen je best met de lijst. - Bedankt.
Zit je mee te gluren?
Ik denk niet dat mijn bezorgdheid beschouwd kan worden als gluren.
Amy, hij zit mee te gluren.
Oké. - Ik ga hier niet moeilijk over doen,
maar het zijn onze spullen. - Ik wil gewoon helpen...
Ik begrijp niet...
Hij heeft gelijk, Ted.
Hij heeft gelijk, Mr Milner.
Volgens de wet heeft u niet het recht de inventarislijst in te zien.
We staan het soms toe als niemand bezwaar heeft, maar...
zo te zien heeft Mr Rainey dat wel.
Ja, Mr Rainey heeft veel bezwaar.
Ik denk dat het beter is als ik een rondje ga lopen.
Ja, bedankt.
Maak er maar twee rondjes van.
Nieuwsgierig Aagje.
Wacht, ik wil je iets vragen. - Wat?
Over die Shooter...
Zijn verhaal. Is het net als toen?
Ik wil er niet over beginnen, maar het is niet de eerste keer.
Dat was de enige keer dat ik iets dergelijks gedaan heb...
en die vent heeft gekregen wat hij wilde. Daarvoor en daarna is het nooit gebeurd.
Amy. - Wat is er?
Jij, ik en de advocaten zijn de enigen die dat weten, toch?
Ja.
Want je hebt Ted niets verteld, juist?
Nee.
Heb je Ted iets verteld? - Kom op.
Prima timing, hč?
Inderdaad.
Het spijt me dat je er niet bij was, ik weet hoe mooi je mijn spullen vindt.
Wij gaan even praten.
We zijn over tien minuten terug.
Ik zit in de problemen.
Ik heb genoeg van jouw gezeik.
Je bent een lul.
Lucht dat op? - Ja.
Huwelijken stranden soms, spijtig genoeg. Maar ik heb het jouwe niet beëindigd.
Dat was al gestrand voordat ik er was.
Is dat zo?
Dan vond je onze trouwringen vast een beetje raar.
Ik heb je maanden geleden mijn excuses aangeboden.
Ik weet dat je mij niet in je leven wilt.
Dat geldt andersom ook, maar zolang die scheiding duurt...
kunnen we er niets aan doen.
Maar laat ik je dit zeggen: ik sta niet toe dat je...
Amy zo blijft lastigvallen.
Dus laten we dit oplossen en uit elkaars leven verdwijnen.
Begrijp je me?
Waar kom je vandaan, Teddy?
Tennessee.
Morty.
Ik dacht Mississippi.
Nee, een eind daar vandaan.
Een plaatsje met de naam 'Shooter's Bay'.
Kom op, Karsch.
Vijfhonderd dollar per dag, waar ben je als ik je nodig heb?
Ja? - Waar heb je de hele dag gezeten?
Ik kan jou dezelfde vraag stellen.
Geen zorgen, alles is in orde. Ik ben een uur geleden gaan kijken.
Gisteren was hij er ongeveer een uur nadat jij vertrokken was.
Echt? Dan heeft hij een drukke nacht gehad.
Het kantoor belde me over je huis in Riverdale, het spijt me dat te horen.
Het ergste is dat het tijdschrift nu in vlammen is opgegaan,
met daarin het zogenaamd gestolen verhaal. Opgegaan in rook.
Wil je er wel mee doorgaan?
Hem ontmoeten en hem het tijdschrift tonen?
Ja, ik heb een klotejaar gehad,
dat wil ik nu rechtzetten.
Mooi. Want ik heb je agent gebeld toen ik hoorde van je huis.
Hij heeft nog een exemplaar van het tijdschrift.
Hij stuurt het naar je toe.
Je kunt het morgen na drie uur ophalen.
Nu weet ik weer waarom ik jou in dienst heb genomen.
Er is nog iets.
Ik heb Tom Greenleaf vandaag gesproken,
die vent die jou en Shooter voorbij reed bij het meer.
Vreemde snuiter.
Eerst beweerde hij dat hij dat hij je dinsdag bij het meer had gezien,
zoals jij zei.
Maar toen werd hij zenuwachtig en zei: 'Nee, toch niet, ik heb niemand gezien,
ik was daar dinsdag niet eens.'
Tom is oud. Misschien is hij het gewoon vergeten.
Doe niet zo naďef.
Hij was doodsbang. Iemand heeft hem bang gemaakt.
Waarom zou Shooter ermee zitten dat Tom weet dat hij hier is?
Dat hangt ervan af.
Waarvan? - Van wat hij met jou van plan is.
Ik ben van mening veranderd. Ik denk dat Shooter niet een of andere gek is.
We moeten er rekening mee houden dat hij is ingehuurd om dit te doen.
Iemand die jou niet mag huurt iemand in om je te lastig te vallen,
om je angst aan te jagen, maar hij gaat met de verkeerde in zee.
Het loopt uit de hand.
Het gaat verder dan de bedoeling is.
Dode honden, verbrande huizen.
Hij heeft hem niet meer onder controle.
Ted. - Wie?
Ted van Amy. De Ted waarvoor Amy mij heeft verlaten.
Misschien noemt hij zichzelf daarom Shooter.
Ted wil dat ik weet dat hij het is, hij wil me iets duidelijk maken.
Waarom? Wat wil hij?
Geen idee. - Heb je hem kwaad gemaakt?
Misschien.
Goed, dit is het plan.
Welk bewijs heb je dat Shooter daar was?
Behalve het manuscript.
Tastbaar bewijs bedoel ik.
Blauwe plekken.
Ik heb blauwe plekken op mijn arm waar hij mij vastgreep.
Wij gaan samen naar Greenleaf.
Neem het manuscript mee en je blauwe plekken.
Ik ga hem zo onder druk zetten dat hij niet kan liegen.
Als hij ook aan de politie vertelt dat hij bedreigd is, dan hebben we iets.
Bowie's winkel, ontbijten?
Om 9 uur precies. - Tot dan.
En neem je revolver mee.
Het is een mooi slot.
Pall Mall.
Vuile klootzak.
Sorry.
Ken?
Tom?
Wil je een pakje?
Ik rook niet.
Was hier iemand voor mij, rond 9 uur? - Nee.
Grote kerel, lijkt op een politieagent. - Nee, echt niet.
Ik heb me verslapen. - Hij misschien ook.
Want hij was hier niet.
Wat doe je hier? - Ik was op weg naar jou.
Waar is je vriendje?
Ik ben alleen. - Natuurlijk.
Ik weet wat je van plan bent.
Veel van wat er gaande is, is mijn schuld.
Het meeste eigenlijk.
Wat wil je?
Ik wil jou uit ons leven.
Gewoon even tekenen, Mort.
De echtscheidingspapieren?
Die mag ze naar mijn advocaat sturen.
Dat heeft ze gedaan, maar die zegt dat je niet te bereiken...
Daar gaat het dus om. Dat ik teken. - Rustig.
Geld, alles draait om geld.
Het gaat erom dat hier een einde aan komt.
Want ik ben bang dat het zal leiden tot minder leuke dingen.
Je begrijpt wel wat ik bedoel.
Ja, dat denk ik ook. Maar er is een probleem.
Ik reageer slecht op intimidatie, ik word daar kriebelig van.
Ik probeer een normaal gesprek te voeren.
Ik heb mijn hond begraven.
Je hebt het niet meer onder controle. Dat weten we allebei.
Jij bent met deze ellende begonnen, ik maak er een eind aan.
Doe me een lol, ga terug en zeg dat tegen je smerige vriendje.
Waardeloos, Ted.
Ja?
Ga naar waar we elkaar ontmoet hebben, loop een stukje verder.
Waarom?
We zien elkaar vanmiddag. Als je iemand belt, is dat jouw verantwoordelijkheid.
Kwart over twee.
Je bent drie uur bewusteloos geweest.
Je been slaapt, je hebt erop gelegen.
Ik had je willen verplaatsen, maar ik wilde je niet wakker maken.
Ik werd het wachten beu.
Ik wilde een briefje achterlaten, maar ik wilde je niet bang maken.
Ik zou niet te ver weg gaan.
Je staat op een heleboel manieren met die mannen in verband.
Je bent gek, ik ga naar de politie.
Van wie is de schroevendraaier in het hoofd van die vent?
Als je hem hier achterlaat en ik verdwijn,
kom je met je kop in het nieuws en je voeten in de nor.
Wat wil je van me?
Dat heb ik al gezegd, Mr Rainey.
Ik wil dat je mijn verhaal herstelt, dat wat je gestolen hebt.
Waarom wil je dat niet toegeven?
Ik heb je verhaal niet gestolen.
Jij wordt liever veroordeeld voor moord dan dat je het toegeeft.
Ik heb het tijdschrift, idioot.
Ik heb dat tijdschrift.
Heb je het nu bij je?
Niet bij me. Ik kan het om 3 uur ophalen.
Er kan geen tijdschrift zijn.
Niet met dat verhaal erin. Dat verhaal is van mij.
Wat wil je? Wil je me vermoorden? Doe dat dan.
Nee.
Die lui daar gaan het voor ons verpesten. Dat kan niet.
Breng mij het verhaal,
als het bestaat.
Over twee uur in jouw huis. Je moet hier nog zwaar werk verrichten,
ik zou opschieten als ik jou was.
Overigens,
als je weer met die sheriff gaat praten of als je er om vier uur niet bent,
verbrand ik jou en iedereen die je kent.
En als ik je het tijdschrift toon met mijn naam en mijn verhaal erin,
wat gebeurt er dan? - Dan geef ik mezelf aan.
Maar ik reken dan met mezelf af voor de rechtszaak,
want als het zo blijkt te zijn, dan ben ik echt gek.
En als je zo gek bent, mag je niet blijven leven.
Jij hebt mijn hoed. Die wil ik terug, hoe dan ook.
Hallo?
Ik maakte me zorgen om je. Ben je in orde?
Ik ben in orde.
Zeker weten?
Ze zeiden dat je gisteren zo gespannen was...
Wat? - Denk je...
Denk je dat alles anders was gelopen als onze baby niet was gestorven?
Amy, dat weet ik niet...
Ik bel je terug, ik moet gaan. Ik moet ergens heen.
Wat is er, Amy?
Ademen.
Haal adem.
Waar ben je? Bij Ted? - Ja.
Hoe denk je nu over hem?
Ik weet het niet.
Ik denk dat ik van hem hou.
Mooi zo.
Ik ben nooit vreemdgegaan.
Dat wou ik je altijd al vertellen.
Alleen met Ted en dat was toen het tussen ons voorbij was.
Voorbij of niet, je had het me moeten vertellen, want ik wist het niet.
Dat is omdat je er niet meer was. Je was er nooit.
Ik werkte thuis, Amy.
Dat bedoel ik niet.
Je was er nooit bij met je gedachten.
Ik heb je nooit terug zien kijken als ik in je ogen keek, de laatste twee jaar.
Je hebt helemaal gelijk, alles is mijn schuld.
Nee, ik was bang.
Ted wilde het samen vertellen. Ik bleef het maar uitstellen.
Ik vergeet jouw blik nooit meer.
Ik moet gaan.
Kunnen we niet gewoon... - Nee. Ik moet echt weg.
Bel je me als je me nodig hebt?
Dat betwijfel ik. - Mag ik naar jou komen?
Waarom wil je dat, Amy?
Je hebt de papieren nog niet getekend.
Ik weet dat je er niets van wilt weten, dat wil ik ook niet, maar...
alles is al besproken. We zijn het overal over eens. Waarom teken je niet?
Wil je er niet vanaf zijn?
Ongelofelijk.
Ik dacht even dat je je zorgen maakte over mij.
Wat ben ik een stomkop. - Ik bén bezorgd.
Je klinkt hetzelfde als een half jaar geleden en dat is mijn schuld.
Het is mijn schuld, ik wou dat ik het terug kon draaien, maar dat kan niet.
Dan had je hem niet moeten neuken.
Jij gaat daar niet heen.
Ik stel het niet langer uit.
Als hij tekent is het voorbij en hebben we die vreselijke gesprekken niet meer.
Ik ga mee.
Ik kan beter alleen gaan, Ted.
Dat slaat nergens op.
Hij kan je niet uitstaan.
We waren tien jaar getrouwd, ik weet hoe ik met hem moet praten.
Het is voor ons allen het beste als het voorbij is.
Ik ben tegen zeven uur terug.
Mr Rainey, ik vond uw...
Hallo, Mr Rainey.
Alles goed met u?
Sorry, mijn keel schoot even dicht.
U ziet bleek. - Ja, dank je.
Is er een pakketje voor me gebracht?
Ja, eentje. - Wat?
Dit is het.
Bedankt. - Graag gedaan.
Bij het postkantoor worden ze kwaad als ze horen dat wij dit soort dingen doen.
Dat weet ik en ik waardeer het erg.
U vertelt het ze toch niet?
Nee. - Mooi zo.
Want ik zag wat u deed.
Wat?
Ik zei: ze vermoorden me als u het zegt.
Ga naar huis en rust wat uit, Mr Rainey.
U ziet er helemaal niet goed uit.
Goed idee.
Schattig.
Heb je even? - Nu even niet, maar...
ik bel u straks.
Dat is goed.
Ik bel u straks, goed?
Goed.
1995.
Inhoudsopgave.
Pagina 83.
81, 82...
99...
99?
Hij heeft het eruit gesneden.
Vuile klootzak.
Hij heeft het...
uit het tijdschrift geknipt.
Wacht eens even.
Waarom zou hij dat doen?
Geen idee.
Maar hij heeft het gedaan.
Denk er eens over na.
Waarom?
Geen idee.
Waarom heb je hem opgezet?
Geen idee.
Misschien wou hij dat wel.
Waarom zou hij dat willen?
Misschien wil hij dat je...
Wat wil hij dat ik word?
Verward.
Dat ben ik al, pilgrim.
Heel erg verward.
Praat me daar niet van. - Wacht even, ga eens terug.
Hoe zit het met dat?
Met wat?
Met pilgrim en Shooter's Bay,
en een stuk of zes andere details die je negeert.
Je bent gewoon gestoord. Ik wil dat gezeik niet aanhoren.
Zijn al die dingen toeval?
Ik heb toch blauwe plekken?
Toch?
Is dat zo?
Dit slaat nergens op.
Wil je iets horen dat wel ergens op slaat?
Bel de politie.
Bel de sheriff en laat hem je opsluiten, voor je nog meer schade aanricht.
Ik ga een mes pakken om jou uit me te snijden.
Voor je nog iemand doodt...
Ik heb niemand gedood.
Je had een pistool.
Die was niet geladen. - Zeker weten?
Ja. - Je doodde hem bijna... je wou het.
Het pistool was niet geladen.
Je wilt het nog steeds. - Houd je kop.
Luister, zo gaat het...
Zo gaat het met mensen... - Houd je kop.
John Shooter bestaat niet.
Je hebt hem verzonnen.
Luister naar mij, niet naar hem. Voor het te laat is.
Laat me met rust.
Je bent alleen.
Je kunt dit niet aan.
Alles wat je doet is verkeerd.
Je weet niet waar je mee bezig bent.
Al dertig jaar.
Het gebroken raam.
Alles wat je doet is verkeerd.
Wat gebeurt er met me?
Dat weet je best.
Je weet het zelfs heel goed.
Jij bestaat niet.
Ik?
Ik besta, Mr Rainey.
Ik besta omdat jij me hebt gemaakt.
Moet je zien.
Jij hebt me bedacht.
Ik ben een smerig boertje uit Mississippi.
Je gaf mij een naam.
Je droeg me alles op wat ik moest doen.
Ik heb hen alles aangedaan, zodat jij dat niet hoefde.
Daar stonden we, Tom.
Dat weet ik Mort, ik zag je.
Ik wilde het niet eerder zeggen, maar je was alleen.
Weet ik, Tom. Ga even naar de kant. Ik wil je iets laten zien.
Je was te slap om het zelf te doen, maar je wist dat ik het zou doen.
Zijn we uitgepraat?
Is alles nu duidelijk?
Wat is de echte reden dat ik hier ben?
Het verhaal rechtzetten. - Precies.
Het slot rechtzetten.
Ik moet het slot rechtzetten.
En hoe denk je dat we dat moeten doen?
Ben je er? Ik zag je auto staan.
Dat verklaart veel.
Jezus, Mort.
Waar komt dat vandaan? De zolder?
Hij is van mij.
Waarom zou hij van iemand anders zijn?
Wat gebeurt er, Mort?
U vergist zich, juffrouw.
Mort is hier niet.
Mort is dood.
Hij heeft heel wat uitgehaald,
maar uiteindelijk kon hij zichzelf niet meer voorliegen.
Ik heb hem niet aangeraakt, dat zweer ik.
Hij heeft de laffe uitweg genomen.
Waarom praat je zo?
Ik praat gewoon zo. - Je maakt me bang.
Het maakt niet uit.
Je zal niet lang bang zijn.
Ik heb meer dan genoeg van jou.
Dat spijt me verschrikkelijk.
Maar juist is juist, eerlijk is eerlijk, en er moet iets gedaan worden.
Dit is trouwens niet mijn idee, Mr Rainey heeft dit allemaal bedacht.
Je bent Mort Rainey.
Ik heb een mooi plekje voor je.
Je bent Mort Rainey.
Ik heb aan alles gedacht.
Je bent Mort Rainey.
Ted, nee.
'Ik weet dat ik het kan',
zei Todd Downey,
terwijl hij nog een maďskolf pakte van de dampende schaal.
'Uiteindelijk zal...
haar dood een mysterie zijn.
Zelfs voor mij.'
Ik heb een beetje haast...
Een beugel.
Alles weer rechtzetten.
Ik vroeg me af of...
je soms eens... - Ik heb geen zakje nodig.
De deur staat open, ik kom binnen.
Hallo, Dave.
Ik hoorde je niet, kom maar boven.
Leuk dat je er bent, ik kan wel een pauze gebruiken.
Werken en eten tegelijk, ik ga ervoor.
Ja.
We weten allebei wat je gedaan hebt.
We hebben nu misschien niet genoeg om je op te sluiten, maar uiteindelijk...
gaan we die lijken vinden,
brengen ze met jou in verband...
en dan sluiten we je op.
Intussen wil ik dat je niet meer naar de stad komt.
De mensen voelen zich ongemakkelijk.
Je kunt boodschappen doen in New London.
Heb je gehoord wat ik zei?
Natuurlijk.
Geen probleem.
Weet je,
het enige dat telt...
is het slot.
Dat is het belangrijkste stuk van het verhaal.
Dit hier...
is heel goed.
Het is perfect.
'Ik weet dat ik het kan,' zei Todd Downey,
terwijl hij nog een maďskolf nam van de dampende schaal.
Uiteindelijk zal ze helemaal verdwijnen, en zal haar dood een mysterie zijn.
Zelfs voor mij.'